Saturday, August 27, 2011

Πόσο ρευστά είναι όλα τελικά.

Και πόσο μάταια στο κάτω κάτω της γραφής...


Ώρες ώρες πραγματικά το σκέφτομαι αυτό. Ότι ό,τι και αν κάνω είναι μάταιο. Είτε το κάνω είτε όχι δεν έχει σημασία. Είναι έτσι άραγε;

Φεύγω σε 5 μέρες. 5; Πω ρε πότε πέρασαν οι μέρες...;
Λυών σου έρχομαι.
Είμαι αποφασισμένη να πετύχω. Και θέλω να σκάσει η μάνα μου να μου λέει τα ίδια και τα ίδια ακόμα και τώρα που φεύγω. Λίγες μέρες έμειναν ρε μαμά, άφησέ με να κάνω αυτό που θέλω.

Αλλά ρε παιδί μου εκεί που είσαι μια χαρά -τρόπος του λέγειν- πετάγεται ένα πράγμα και σου αλλάζει τα δεδομένα, σου ανατρέπει τα συναισθήματα.
Από την μία ουάααου, είναι ωραία. Από την άλλη σκατάαα ρε γαμώτο, γιατί έτσι;

why me
why you
why here
and why now

Sunday, August 21, 2011

ανασφάλειες

Πόσο εύκολα και γρήγορα μπορεί να αλλάξει μια ιδέα που έχει κάποιος για κάτι; Φοβάμαι...