τώρα μου 'ρθε που είδα ένα τσεκιν στο Κολωνάκι που έκανε μια γνωστή μου με το αγόρι της.
λολ κατάντια.
άσε που μ'αυτά και μ'αυτά (βλ. μπλοκαρίσματα χθες) και επειδή προσπαθούσα όλη μέρα να καταλάβω τι συμβαίνει, σε είδα και στο όνειρό μου. σκατά. το όνειρο ήταν ωραίο, βγήκαμε λέει για καφέ μετά από μήνες, στην αρχή ήσουν διστακτικός, μετά είδα τη μητέρα σου, γέλια και χαρά, μετά ήμασταν αγκαλιά κι ένιωθα όμορφα.
οκ, όμορφο κι απλό, αλλά όταν ξυπνάς νιώθεις χάλια γιατί δεν ήταν αληθινό και δεν θα γίνει ποτέ.
επίσης, το περιεχόμενο της music & lyrics week ήταν αναμενόμενο έως και προβλέψιμο κι έπρεπε να το είχα κάνει εδώ και καιρό αλλά δε βαριέσαι.
τεσπα. καλά είμαι. όσο είμαι απασχολημένη με πράγματα που μου αρέσουν, καλά είμαι. ξένες γλώσσες, bungee jumping, coursera, μπάνια, βόλτες, ποτά και φίλοι (και νέα άτομα).
και χαμόγελα. και αγκαλιές. και φυσικά πάντα θα μου λείπεις. όχι εσύ που με γάμησες ανάποδα (και λίγα λέω) αλλά εσύ, έτσι όπως σε γνώρισα, σε φαντάστηκα και πιστεύω πως υπάρχεις, κάπου βαθιά μέσα σου. αλλά υγεία πάνω απ'όλα.
Στόν Παράδεισο έχω σημαδέψει ένα νησί
Απαράλλαχτο εσύ κι ένα σπίτι στή θάλασσα...
