Sunday, December 18, 2011

χαρούμενο ποστ

Αύριο και μεθαύριο είναι οι πρώτες μου εξετάσεις στο πανεπιστήμιο. Βασικά ήθελα να πω ότι σε 4 μέρες θα μπω σε ένα αεροπλάνο και θα προσγειωθώ στο αεροδρόμιο της Αθήνας. ουάου. Πέρασαν 4 μήνες, ε! 
Χαχα τώρα που το σκέφτομαι θα είναι η πρώτη φορά (στα 18 χρόνια που ζω) που έχω New Year's resolutions. Ας μην το αναλύσω καλύτερα...Διάβασμα, συγκέντρωση, βόλτες, κοινωνικοποίηση. 
Αχ θα πάω βόλτες, θα δω 4-5 ανθρώπους που μου έλειψαν, θα περάσω πολύ ωραία! ^______^ 
ανυπομονώ!

Θα περπατήσω πάλι σε γνώριμα μέρη, θα νιώσω διαφορετικά, ζεστά, όμορφα. Θα φρίξω με τις παπαριές που θα ακούσω/θα δω στην τηλεόραση και στο δρόμο. Θα στεναχωρηθώ και θα προβληματιστώ με την όλη κατάσταση, στην Ελλάδα, στην οικογένειά μου, στους γύρω μου. Αλλά οκ, θα πω, life goes on. Θα ακολουθήσω και εγώ. 
Θα γελάσω, θα ΦΑΩ, θα φωνάξω, θα αντιμετωπίσω και θα ξεπεράσω κάποιες ντροπές και κάποιους φόβους μου, θα δω καινούργια πράγματα...

Καληνύχτα :)

Υ.Γ.: μετά από αυτό το ταξίδι, τι countdown θα βάλω; το χρόνο που απομένει μέχρι τις καλοκαιρινές διακοπές; ουμφ, έστω.

Saturday, December 17, 2011

Thursday, December 8, 2011

LDR

Μια σχέση όπως είναι συνήθως οι σχέσεις ήθελα. Γαμώτο. Τι θα γίνει τώρα θα με βασανίζει για πολύ αυτή η σκέψη; Φύγεεεεε
Ναι, θέλω το ένα και το άλλο και το παράλλο και δεν μπορώ γιατί μένω αλλού. Είμαι αλλού. Ε, γι'αυτό σου λέω, σκάσε. Μια χαρά είσαι.



Θα αντέξουμε; Θα αντέξει...;
Αχ

Βαχ

Tuesday, December 6, 2011

σκέψεις

Γιατί μας αρέσει να βασανίζουμε το μυαλό μας με το να σκεφτόμαστε διάφορα σενάρια που δεν θα συμβούν ποτέ; Ή σκεπτόμενοι σενάρια που όντως συμβαίνουν και για τα οποία δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα...Ή ακόμα καλύτερα, σενάρια που συμβαίνουν αλλά όχι έτσι όπως νομίζουμε. Αμέσως αμέσως δεν δίνουμε την δυνατότητα στον εγκέφαλο να σκεφτεί και μια εναλλακτική, του περιορίζουμε την σκέψη έτσι ώστε να βγει κάτι που θα μας στεναχωρήσει και θα μας βασανίσει για αρκετά λεπτά...