Thursday, March 28, 2013

Είσαι τ’ άγγιγμα του ανέμου
που μου ξαφνιάζει το κορμί.
Δε σε χόρτασα ποτέ μου,
όλα ήταν μια στιγμή.

Wednesday, March 27, 2013

ζημιά-αγάπη

"Έλα να φύγουμε μαζί"
πάντα αυτό μου έλεγες
Τη μία με ήθελες, την άλλη όχι
Και όλα αυτά που είμαστε
σαν αυτοκίνητα που διανύουν την απόσταση
πριν γίνει η σχέση σε μια απέραντη έκταση
ή οριστικά μόνος στη μέση του δρόμου

Κι η νύχτα απόψε δείχνει τόσο ωραία
μόνος ή χωρίς παρέα
Σαν μια στιγμή που δεν καταλαβαίνεις
Σαν παιχνίδι που ποτέ δεν το χορταίνεις
Εσύ κι εγώ απάνω στο κρεβάτι
κοιτάμε το φεγγάρι με ένα πολύχρωμο μάτι
από του κόσμου τις ατέλειωτες ταράτσες
μέχρι των ταξί τους αστικούς χάρτες, πιάτσες
Θα συγκρούομαι πάντα
στη μαγική σου πλάτη
Θα σε ψάχνω στα πιο αδιάφορα πάρτι
μέχρι η αγάπη να με διαλύσει
μέχρι η δίψα μου να σβήσει
μέχρι η δύναμη να γίνει παράνοια
να σπάσουν όλα τα κόκκινα φανάρια
Και τα φιλιά να γίνουν διάστημα

Tuesday, March 26, 2013

Σαν τα παιχνίδια η ζωή σταματά

κι αυτό που ένιωσα μαζί σου μια στιγμή
βρήκε καταφύγιο στην καρδιά
με όλα αυτά που πέταξες
σε κάποιου δρόμου τη στροφή

Τα βήματά σου χάνονται στα βήματα των άλλων
αυτή η εποχή θα ήταν κάτι παραπάνω 
αν εσύ κι εγώ ήμαστε μαζί

Monday, March 25, 2013

what if?

What if you should decide
That you don't want me there by your side
That you don't want me there in your life

Ooh ooh-ooh, that's right
Let's take a breath, jump over the side
Ooh ooh-ooh, that's right
How can you know it, if you don't even try
Ooh ooh-ooh, that's right

Every step that you take
Could be your biggest mistake
It could bend or it could break
That's the risk that you take

Sunday, March 24, 2013

today in the shower



whiteboard-your room-summer-pain

Nobody said it was easy
It's such a shame for us to part
Nobody said it was easy
No one ever said it would be this hard
Oh, take me back to the start.

Saturday, March 23, 2013

day 4

Νιώθω αδύναμη. Σχεδόν ευάλωτη. Νιώθω συνεχόμενο πόνο. Από τη στιγμή που ξυπνάω μέχρι τη στιγμή που ξανακοιμάμαι. Πρώτη και τελευταία σκέψη κάθε μέρα...
Έχει ξανασυμβεί αυτό. Δύο φορές. Ε, άρα τρίτωσα. Δεν υπάρχει άλλη φορά. Αυτό είναι καλό και κακό μαζί.

Λένε πως όταν δεν σε εκτιμάει ο άλλος και σου συμπεριφέρεται άσχημα δεν του αξίζεις. Εγώ όμως αυτόν θέλω. "We accept the love we think we deserve". Δεν θέλω κάτι άλλο. Αυτό μόνο. Τι σημασία έχει τι λένε οι άλλοι. Εγώ αυτόν θέλω. "Ναι, γιατί νομίζεις πως μπορείς να τον αλλάξεις κι αυτό δεν πρόκειται να συμβεί". Μάλλον όχι, δεν μπορώ να τον αλλάξω αλλά θέλω να τα δώσω όλα σ'εκείνον. Όλα. "But I can't make you love me, if you don't". Και θα πληγωθώ όταν απορρίψει αυτή την αγάπη.

pure love.

Τι μαλακίες κάθομαι και γράφω. Γενικώς αυτές τις μέρες κάνω μαλακίες. Μακάρι να ήμουν πιο δυνατός άνθρωπος. Όπως οι 2 κοπέλες.
"It’s easy to sit in your misery and feel sorry for yourself. It’s easy to fall into the trap of thinking that worrying about something will change it". "It needs courage".
"But I love him!
Haha, bullshit. You shouldn't"

Το ποστ είναι τόσο "ημερολογιακό" που εύχομαι σε λίγο καιρό να το διαβάζω και να λέω "τι μαλακίες σκεφτόμουν ρε πούστη μου, αγάπη μόνο στον εαυτό μου, τέλος". 

Άντε πάω να heal my soul με Κορτώ στο amagi radio και Scrubs. Θα 'θελα να μπορούσα να κλάψω στην αγκαλιά κάποιου.

Υ.Γ.: νομίζω ότι χρειάζομαι ψυχολόγο-ψυχαναλυτή / ίσως και ψυχίατρο.

Friday, March 8, 2013

Αν μου έδινες χρόνο
θα καταλάβαινες πως λίγα πράγματα αρκούν
θα το ένιωθες πως η αγάπη μοιάζει μ' ένα χέρι ζεστό
που θεραπεύει όταν αγγίζει το μέτωπο
κάνει τα μάτια να κοιτάζουν πιο βαθιά
μακριά απ' ό,τι βλέπεις
πέρα απ' τα πέλαγα
απ' το δικό μου κρεββάτι σκέφτομαι εσένα
ενώ η βροχή πέφτει, καθώς περνάνε τα τρένα
κι εγώ που κατά βάθος θέλω να κάνω το σωστό
θέλω να είμαι μαζί σου γιατί μου αρέσει να ζω