θυμάμαι που έκανες ντους και μετά έπλενες τα δόντια σου και ξάπλωνες δίπλα μου και μύριζες αφρόλουτρο και η ανάσα σου μέντα και ήταν κρύο το στόμα σου όταν με φιλούσες και μετά...
You told me you were leaving
After all we've been through
Guess I'm fool falling in love with you
There ain't no use in crying
Do what you have to do
Guess I'm a fool falling in love with you.
You told me that the kind of love we have
Will last for a million years
I believe everything you said
You felt my heart with tears.
So long pretty baby
Go break some other heart in two
Guess I'm a fool falling in love with you.
You told me that the kind of love we have
Will last for a million years
I believe everything you said
You felt my heart with tears.
So long pretty baby
Go break some other heart in two
Guess I'm a fool falling in love with you.
εκπλήσσομαι από την αντιμετώπισή μου πάντως.
περίμενα να μην το άντεχα καθόλου. τελικά μπορώ να το διαχειριστώ.
απλά γράφω και τις σκέψεις μου εδώ για να βλέπω πως εξελίσσομαι.
περνάς τόσο όμορφα, πας δουλειά, γυρνάτε μαζί σπίτι της, μένεις εκεί, κάνεις μπάνιο, ωραία πράματα.
αλλά να, ακόμα δεν μπορώ να χωνέψω το ότι αγαπάς, ακουμπάς, φιλάς κλπ άλλη...κι ότι άλλη σε ευχαριστεί ερωτικά πια... ακόμα νομίζω πως θα έρθεις. και πως αν έρθεις θα νιώσω την αγάπη σου. κι εγώ θα σου δώσω τη δική μου. μπα.
κι αφού τα σκεφτώ όλα αυτά, κλαίω για να πάω παρακάτω (αλλά αφού έκλαψα και χθες, σήμερα στέρεψαν οι βρύσες) και νιώθω πως με τον καιρό θα το ξεπεράσω κι αυτό. άλλωστε όλα θέμα εγωισμού είναι. πάντα λέμε "γιατί αυτή και όχι ΕΓΩ;". αυτό σχεδόν το έχω καταπιεί. πιο πολύ με στεναχωρεί κάτι άλλο...δύσκολο να το αναλύσω τώρα. καμιά φορά σκέφτομαι πως ίσως καλύτερα έτσι, ίσως να μην γίνεται να είμαστε μαζί, ίσως καλύτερα ως φίλοι (αν και δεν πιστεύω στην φιλία μεταξύ άντρα και γυναίκας και ιδίως μετά από τέτοιο παρελθόν). αλλά κι από την άλλη με τρώει το γιατί ενώ υπάρχουν τόσα μεταξύ μας δεν είμαστε μαζί.* και επίσης, δυσκολεύομαι πάρα πολύ να δεχτώ την ιδέα του "υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές" και "θα βρεις άλλον και θα έχει να σου 'πει' περισσότερα" και αηδιάζω στην σκέψη του να κάνω σεξ με άλλον. δεν μ'αρέσει κανείς από εδώ. ή θα είναι κάγκουρες ή θα είναι πετσί και κόκκαλο, ή θα είναι "παιδάκια" ακόμα, και ούτε το γαλλικό στυλ μ'αρέσει. έτσι κι αλλιώς δεν μου άρεσαν οι περισσότεροι γάλλοι και πριν τον γνωρίσω. (είναι και ξενέρωτοι! φαντάσου!)
άλλες φορές νιώθω πως δεν θα το(ν) ξεπεράσω ποτέ, όχι επειδή δεν μπορώ αλλά επειδή δεν θέλω. κι άλλες φορές καταλαβαίνω πως για την ψυχική μου υγεία πρέπει να πάω παρακάτω, και πιστεύω πως θα φτάσει μια μέρα, σύντομα, που θα ακούω τα κατορθώματά του και δεν θα στεναχωριέμαι. ίσως και να χαίρομαι, πάντως σίγουρα δεν θα νιώθω κανένα αρνητικό συναίσθημα.
*να αυτό θα 'θελα να κάνω (αλλά δεν νομίζω να νιώσω έτσι εγώ ποτέ) Θα 'θελα να παραμέναμε στο κρεβάτι μέχρι να μας περάσει η «αγάπη» και μετά θα καταλαβαίναμε ότι δεν έχουμε τίποτα κοινό. Και θα έπαιρνε ο καθένας τον δρόμο του.
Δεν μπορώ να φανταστώ να αφήνω κάποιον πίσω μου. Οποιονδήποτε, φίλο, φίλη. Κι όμως το έχω κάνει τουλάχιστον 3 φορές τα τελευταία χρόνια. Και τότε έτσι έλεγα, πως δεν θα τον ξεχάσω ποτέ, παρόλα αυτά πλέον ούτε καν το όνομά τους δεν θυμάμαι, που λέει ο λόγος. Χμμμ, τελικά ο χρόνος δείχνει και θεραπεύει τα πάντα και για άλλη μια φορά αυτό θα γίνει. Καληνύχτα! :)
Friday, September 28, 2012
πολύ κλαψομουνιά ρε πούστη
κλαψουρίζω
ρεεεε τι μαλακίες κάνω;
ξύπνα.
Δεν έπιασε καμιά σκηνοθεσία
καμιά μετάδοση δεν έγινε όπως πρέπει
κι έτσι αποκλείστηκε, αποκηρύχτηκε
το τραγουδάκι που δεν ήτανε γραφτό
Να πεις σ' αγάπησα, στ' αλήθεια σ' αγαπώ
Καμιά φωνή δεν άρχισε να ψάλλει, κανένα όργανο δεν έπιασε τον τόνο
και έτσι αποκρύφτηκε, αποσιωπήθηκε
το τραγουδάκι που δεν ήτανε γραφτό
Να πεις σ' αγάπησα, στ' αλήθεια σ' αγαπώ
Όλα όμως μπήκαν στη σωστή τους θέση και πρώτος-πρώτος χειροκρότησε ο χρόνος σαν επιβλήθηκε και υιοθετήθηκε
Το άλλο τραγούδι που είναι σ' όλους πια γνωστό και λέει πως δεν μ' αγαπάς κι ας σ' αγαπώ
Thursday, September 27, 2012
10 Σεπτεμβρίου 13.30: υποσχέσεις για ταξίδια
10 Σεπτεμβρίου 15.30: καινούργιος έρωτας ... *αναστεναγμός*
10 Σεπτεμβρίου βράδυ: τελευταίο ":*" στο τσατ και τελευταία "καλή" συζήτηση.
11 Σεπτεμβρίου: ξεκίνησε συζήτηση αλλά δεν τελείωσε και δεν ξαναξεκίνησε ποτέ. αυτό ήταν το τέλος, το δικό μου. γιατί ήταν η αρχή, κάποιου άλλου.
the girl who leapt through time
Wednesday, September 26, 2012
Joanne Woodward and Paul Newman were together from 1958 until his death in 2008