Sunday, June 23, 2013

α4

Δεν ξέρω αν θα ήθελα να υπάρχεις·
τη μια φοβάμαι εσένα και την άλλη το κενό.
Είχα μια ελπίδα πως για όλα φταίει το καλοκαίρι,
μα μέσα μου το αγκάθι σου γίνεται όλο και πιο αιχμηρό με τον καιρό.
Οι φίλοι εκπλήσσονται που ακόμα επιμένω
και λένε πως το κάνω μόνο από εγωισμό.
Μ' αυτά που έγραψες στον Τοίχο σου γελάνε,
μα αυτή η αφέλεια για μένα ορίζει τον ερωτισμό.

Ατέλειωτος ο δρόμος μου για σένα
κι από τους θάμνους εμφανίζονται σπαθιά·
θα μείνει ο πόνος τελικά να σε θυμίζει
ή το λευκό σκουφάκι που είχες στα μαλλιά;

Το ξέρω πως κολλάω μέσα στο βάλτο,
μα όποτε κάνω να ξεφύγω μπλέκομαι μέσα σε κλαδιά,
κι εκεί που λέω «Ως εδώ, τα παρατάω»,
ένα στρουμφάκι που σου μοιάζει με σημαδεύει στην καρδιά.
Μέσα στο χάος που μας χωρίζει αιωρούμαι,
κλείνω τα μάτια μου και βλέπω εμένα δίπλα στο Θεό,
μα, όπως γυρνάει η σελίδα του βιβλίου,
χάνω τον έλεγχο και πέφτω ξανά μες στον ορυμαγδό.

Κι αν ίσως τώρα χαίρομαι που φεύγεις όπως φεύγεις,
που χάνεσαι μέσα στα Χριστούγεννα
κι αφήνεις μόνο τ' όνομά σου αποτύπωμα στο χιόνι,
θα σβήσει άραγε κι αυτό τη νέα χρονιά;...

Τα περιθώρια στενεύουν και αρχίζω να πιστεύω
πως θα χαθείς για πάντα και ποτέ δε θα σε ξαναδώ...
Δεν ξέρω αλήθεια, αν ενέδιδες, για πόσο θα 'χα αντέξει,
μα το προσύμφωνο υπεγράφη και οι πλαστές εγγυητικές ήταν εδώ...

Saturday, June 22, 2013

Το τελευταίο ποτηράκι
θέλω μαζί στο ταβερνάκι
εκεί που πίναμε και απόψε να το πιούμε
για τελευταία πια φορά να θυμηθούμε
μια και το θες να χωριστούμε
Κι ύστερα αγάπη μου θα φύγω ευτυχισμένος
απ' το κρασί κι απ' τα φιλιά σου μεθυσμένος
και δε θα ξαναιδωθούμε

Ο χωρισμός σου αγάπη μου
απόψε με φοβίζει
μα όποιος ξέρει ν' αγαπά
ξέρει και να χωρίζει

Το τελευταίο μου τσιγάρο
θέλω μαζί σου να φουμάρω
απόψε θέλω ως το πρωί να σε γλεντήσω
και την αγάπη την παλιά να σου θυμίσω
το παρελθόν να σου ξυπνήσω

Κι ύστερα αγάπη μου θα φύγω από κοντά σου
και στο εξής δε θα με δεις ποτέ μπροστά σου
και ούτε πια θα σε ενοχλήσω

.......

Friday, June 21, 2013

α3

Όλα θα τελειώσουν όπως άρχισαν,
ανάστροφα θα παίξει το τραγούδι,
εσύ θα ξαναμπείς μέσα στην τούρτα μου,
μα δε θ' ανάψουνε ποτέ πια τα κεριά...

Το μήνυμα θα μείνει στην ασάφεια,
ποτέ μου δε θα μάθω τι εννοούσες τελικά.
Θα πάρει ψήφο εμπιστοσύνης η αγάπη σου,
για να παραιτηθεί την άλλη μέρα «ξαφνικά».

Οι μέρες θα μετρήσουνε αντίστροφα
κι η σημειολογία θα χαθεί στο καλοκαίρι.
Με τι καρδιά θα περιμένω αυτή την άνοιξη
για τελευταία φορά κοντά μου να σε φέρει;...

...κι όλα να τελειώσουν όπως άρχισαν,
να εξατμιστούν στο χάος τα λουλούδια απ' τα μαλλιά σου,
για πάντα να χωρίσουνε τα χέρια μας,
για πάντα να ξεχάσω τ' όνομά σου.

Thursday, June 20, 2013

Wednesday, June 19, 2013

α2



Όχι πια έρωτες
δε σ’ αγαπάω πια
και δεν ξυπνάω
μέσα στον ύπνο μου για σένα

Όχι πια έρωτες
δεν ανυπόμονω
πια να σε δω
και δίπλα σου να κοιμηθώ

Όχι πια δάκρυα
δε ζηλεύω πια
και δε θολώνω
τα γυαλιά μου πια για σένα

Όχι πια θάνατοι
οχι πια διάβασμα με ηρεμηστικά
οχι πια ύπνοι
με τηλέφωνα ανοιχτά

Όχι πια πρόστυχα μυνήματα
Όχι πια γέλια και παιχννίδια όταν είμαστε μαζί
Όχι πια μέλισσες το βράδυ
Όχι γατάκια το πρωί

Όχι πια έρωτες
δεν ξαναλεω πια
πως συνεχεια σε σκέφτομαι
δε ξαναλέω πια πως σ’ αγαπώ

Όχι πια έρωτες
γιατί εσύ το ζήτησες
και δεν μπορώ παρά να το δεχτώ

Όχι πια όνειρα
Όχι πια όνειρα πως κάποτε θα ζήσουμε μαζί
εσύ δεν είσαι πια εδώ
κι εγώ ποτέ δε θα 'μαι εκεί

Tuesday, June 18, 2013

(E)



It might not be the right time
I might not be the right one
But there's something about us I want to say
Cause there's something between us anyway

I might not be the right one
It might not be the right time
But there's something about us I've got to do
Some kind of secret I will share with you

I need you more than anything in my life
I want you more than anything in my life
I'll miss you more than anyone in my life
I love you more than anyone in my life

Monday, June 17, 2013

α1

Ήταν άκυρα τα σήματα
πως όλα συνεχίζονται
και απλή παρηγοριά
πως τα πάντα συνηθίζονται

Τώρα μόνο πρώτο πρόσωπο,

τα γόνατα λυγίζουνε,
τα χέρια αχρηστεύονται,
τα χείλη απλά θυμίζουνε

Τι να το κάνω το τηλέφωνο

και τι να πω στη μάνα μου,
γιατί να ταξιδέψω,
τη ζωή μου να ξοδέψω;

Για ποιο λόγο να δακρύσω

και για ποιον να τραγουδήσω,
για ποια μάτια να είμαι όμορφος,
για ποιο σώμα δυνατός;

Ποια καλοσύνη να μισήσω

και ποιο μίσος ν’ αγαπήσω,
ποιο κρεβάτι να προδώσω,
ποια αμαρτία να δικαιώσω;

Όλα μέσα μου πεθαίνουν,

οι χαρές μου αρρωσταίνουν
και της Άνοιξης τη φύση
ποιος γιατρός θα τη νικήσει;

Ίσως δεν ήσουν κάτι πιο πάνω

από ένα γέλιο στα αστεία μου,
από μια σκέψη πριν κοιμηθώ,
από ένα δάκρυ στην κηδεία μου,
όμως η θάλασσα που πέφτω
είναι μια δίνη χωρίς εσένα
και το βουνό που ανεβαίνω
λέγεται Γολγοθάς για μένα
τώρα που δεν έχω κανέναν

Saturday, June 15, 2013

Friday, May 24, 2013

αγαπημένο τραγούδι, επιβάλλεται μια φορά το μήνα.



τελικά δεν μου είπες γιατί συγκινήθηκες με το τραγούδι...