Γράφοντας στο ohlife τις προάλλες θυμήθηκα ένα στιγμιότυπο το οποίο μου ήρθε σαν φλασμπακ. Έγινε πρόσφατα σχετικά, και δεν το είχα γράψει στο ohlife.
Eίχε βάλει Satie και ξάπλωσε δίπλα μου. Ελάχιστο φως. Ήθελα κάτι να πω για τη μουσική, γιατί θυμήθηκα ότι ήταν ένα από τα ορόσημα μιας άλλης σχέσης, που με κάνει κάθε φορά να μελαγχολώ και να στεναχωριέμαι. Πρώτη φορά το έκανε αυτό. Με έκανε να σκεφτώ πως ίσως επιτέλους κάπως ηρέμησε η θάλασσα μέσα του. Πως έχω κι εγώ ένα μικρό, ελάχιστο κομμάτι. Όμως δεν είπα τίποτα. Προτού μπορέσω να μιλήσω με αγκάλιασε και με φίλησε. Έκλεισα τα μάτια και αφέθηκα στην αγκαλιά του...Α ρε Satie με τις μουσικές σου.Καληνύχτα.