4 παρά το πρωί, τι κάθομαι κι ακούω γαμώτο μου; από τη μια μαλακίες (μπουρνουζοπετσέτα, λείπει πάλι ο θεός (?!?!)) και μετά βάζω έναν Πασχαλίδη (απουσία, συβαρίτισσα) και έναν Καζούλη (κάτι να γυαλίζει) και γαμήθηκα να πούμε.
γιατί είναι τόσο λυπητερά αυτά τα τραγούδια;
έλεος. όχι άλλα σατζέστιντ βίντεοζ.